สีฟ้า ท้องฟ้ากระจ่าง เป็นฟ้าที่มีเพียงสีฟ้า
กลิ่นลมหนาวเล็ดดอดผ่านเข้ามาจากทางหน้าต่าง
ดวงจันทร์แขวนอยู่บนม่านราตรีผืนเดิมคืนแล้วคืนเล่า
ฉันจินตนาการถึงท้องฟ้าและสีฟ้าในรุ่งเช้าถัดไปที่จวนจะเดินทางมาถึง
ฤดูหนาวมีกลิ่นหอมเช่นเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลง
คราแรกฉันจะชิงชังในกลิ่นที่ทำให้เหงาจับใจ
จากนั้นค่อยดื่มด่ำกับการเวียนกลับมาอีกครั้ง
ของความทรงจำที่ไม่อาจนึกขึ้นได้ในฤดูร้อนหรือฤดูฝน
และถึงแม้จะเศร้าเกินไปสักหน่อย
แต่ความทรงจำเหล่านั้นล้วนสว่างกระจ่างใส
ท่ามกลางความอ้างว้างที่เจืองจางอยู่ในอากาศ
ปลายนิ้วเย็นเฉียบ ภายในใจวูบไหวคล้ายกับบนโลกใบนี้ไม่มีใครอีกเลยให้คิดถึง
ทว่าฉันยังคงคิดถึง
เป็นความคิดถึงที่สดชื่นและโปร่งบางจนสามารถมองทะลุไปยังอีกด้าน
ไม่มีสิ่งใดขวางกัน มีแต่ท้องฟ้ากระจ่างสีฟ้า มีเพียงสีฟ้าเท่านั้น . . . ,
